Hoe komt zo'n lief meisje als jij in dit beroep terecht ?
Ik studeerde aan het conservatorium, om concertpianiste te worden.
Chopin en Debussy en zo.
Bij mijn eerste recital viel de pianoklep op mijn hand.
Drie gebroken vingers en het einde van m'n carrière.
Toen kon niets me meer schelen,
zolang ik mezelf en m'n hondje maar kon onderhouden.
Dank u.
Mag ik je een persoonlijke vraag stellen ?
Waarom een meisje als ik er zo'n beroep op na moet houden ?
Ik kom uit België Mijn ouders deden zendelingenwerk in de Kongo
Daar wil ik niet over praten.
- Ik begrijp het. - Nu heb ik alleen m'n zus nog maar.
Ze ligt in 't ziekenhuis en heeft drie bloedtransfusies per dag nodig.
Weet u hoeveel een liter bloed tegenwoordig kost ?
Dank u.
Sorry, beestje. Hoe heet ie ?
Zij. Coquette.
- En jij ? - Irma. Ze noemen me Irma la Douce.
Dat betekent zachte Irma. Ik weet niet waarom.
Nou, ik wel. Hoeveel kost het in dollars ?
Vijf dollar. Ik weet niet eens hoe ik echt heet.
Ik ben opgegroeid in 'n weeshuis dat verwoest is op D-day.
Ik stuur altijd geld voor de heropbouw. Ik heb al een hele vleugel betaald.
Meer heb ik niet bij me.
De Amerikanen hebben 't gebombardeerd. Dat is jullie schuld niet.
Maar die arme weesjes slapen op de grond, terwijl het inregent.
Er zijn geen bedden, er is geen dak.
Accepteer je travellercheques ?
Dit is het verhaal van Irma la Douce.
Vol hartstocht, bloedvergieten, begeerte en dood.
Alles waardoor het leven de moeite waard wordt.
We zijn in Parijs, en het is vijf uur 's ochtends.
U hebt vast in reisgidsen gelezen dat Parijs nooit slaapt.
Geloof dat maar niet.
Om deze tijd gebeurt er helemaal niets, tenzij je bij de vuilophaaldienst werkt.
Het is te laat om een slaapmutsje bij Maxim te halen.
Die is al uren gesloten.
Het is te vroeg om van de Eiffeltoren af te springen.
Die gaat pas over een paar uur open.
Dus als je op zoek bent naar vertier, moet je niet in de dure wijk zijn.
Kom dan maar liever naar onze buurt.
Dit is Les Halles, de groothandelsmarkt.
Wij noemen het de maag van Parijs.
Hou je Champs Elysees en je Versailles maar.
Hier voel ik me thuis. Het is ruw en vulgair, het stinkt er, maar het leeft.
Rundvlees uit Charollais, varkensvlees uit Perigord,
lamsvlees uit Bretagne, kalfsvlees uit Normandië.
Hersens, nieren en pens.
Varkenspoten en kalfskoppen die op een vinaigrettesaus wachten.
Zalm uit de Loire, tong uit het Kanaal,
kreeft uit Corsica,
oesters uit Dieppe, sardientjes uit Lorient.
Asperges uit Argenteuil, sinaasappels uit Valencia,
meloenen uit Cavaillon, kool uit Aubervilliers.
Maar van kool alleen kan je niet leven.
Als je voor iets anders in de markt bent, ga dan naar de Rue Casanova.
Hier staan de meisjes, of zoals wij zeggen, de "poules".
U kunt kiezen uit Kiki de kozak, Annie de amazone,
Lolita, Suzette Wong, Mimi de Maumau,
en dan heb je natuurlijk nog Irma la Douce.
Ze is hier in een vrachtwagen achter de vismarkt geboren.
Ze drinkt altijd koffie in de bistro aan de overkant, net als de anderen.
Dit is de eigenaar. Hij staat bekend als Moustache.
Volgens de politie is hij een Roemeense kippendief,
die Constantinescu heet, maar toen hij de bistro kocht,
heette die al Chez Moustache en hij liet liever z'n snor staan
dan dat hij een nieuw uithangbord kocht.
Soms komen er bij dageraad rijke lui een kop uiensoep eten.
Maar gewoonlijk bestaat de cliëntèle uit de "poules" en hun "macs".
Weet u wat een "mac" is ? Hoe zegje dat in het Engels ?
Een beschermer, metgezel, zakenmanager.
Blijf maar even hangen, dan merkt u het vanzelf.
- Hoe gaat het ? - Niet slecht.
Vooral fooien. Er zaten een paar echte sukkels bij.
- Soms wou ik dat je een tweeling was. - Bedankt.
- Wat is dat ? - Wat ? O, dat.
De laatste heeft met een cheque betaald.
Het is niet netjes om dat achter te houden.
- Het is maar tien dollar. - Zou je het gezegd hebben ?
Ik wou het opzij leggen voor een haardroger.
Wat ? We werken samen. Je bedriegt me toch zeker niet ?
- Laat los, Hippolyte. - Dat is onfatsoenlijk.
Je doet me pijn, rund.
Als ik je niet goed behandel, dan zoek je toch iemand anders ?
- Dat komt er nog wel van. - Waar wacht je nog op ?
Ik neem haar zo over.
O, ja ?
- Het was maar een grapje. - Een grapje ?
Waarom lacht er dan niemand ?
En nou weer aan het werk.
Rund.
We vormden samen een grote, gelukkige familie.
De "macs", de "poules" en de "flics",
of zoals u zou zeggen, de smerissen.
Politici hebben 't vaak over vreedzaam naast elkaar leven,
maar in onze kringen gebeurt dat ook echt.
De politie leeft en laat leven.
Sommigen hebben daardoor een heel goed leventje.
Om de vrijdag deden de flics voor de goede orde 'n inval.
Een paar poules moesten mee, ze betaalden een klein boete
en 24 uur later waren ze weer aan 't werk.
Een vriendelijke, beschaafde regeling.
Iedereen keek de andere kant op en hield zijn mond,
niemand deed ooit een vlieg kwaad. Behalve af en toe.
Maar toen ging alles mis.
Er kwam een eerlijke politieagent in de buurt werken.
Kom hier, Coquette. Stoute hond.
Hebt u een vergunning ?
- Nee. - Dan overtreedt u bepaling 56.
Gewoonlijk laten ze het zitten.
Ik niet. Volgens de wet moet u hem aan de lijn houden.
Aan de lijn ?
Dat is goed. Ik zal het onthouden.
Wacht 's even.
Wat doen al deze dames hier zo vroeg in de ochtend ?
Ik laat alleen mijn hond uit.
- Juist. - Ik moet haar de hele tijd uitlaten.
- Ze heeft nierstenen. - Wat vervelend.
Neem me niet kwalijk dat ik het zeg...
Neem me niet kwalijk.
Ik heb nog nooit 'n meisje met groene kousen gezien.
Het past bij m'n haarlint, en m'n ondergoed.
Groen ondergoed ?
- U werkt hier nog niet zo lang, hé ? - Dit is m'n eerste dag.
- Dat dacht ik al. - Ik ben al zes maanden agent.
Ik werkte in het Bois de Boulogne, bij 't meer met de kinderen.
- Vandaar deze medaille. - Omdat u ze van 't gras af hield ?
Ik heb 'n jongetje mond-op-mondbeademing gegeven.
Daarom ben ik nu hierheen overgeplaatst.
- U zult 't hier vast naar uw zin hebben. - Dat weet ik zo net nog niet.
U kunt uw hond beter ergens anders uitlaten.
- Waarom ? - Die vrouwen daar.
Ik heb het gevoel dat ze tippelen.
- Nee, toch ? - Ja, dat heb ik altijd meteen in de gaten.
Irma, ik ben net klaar met werk, dus als je tijd hebt...
- Pardon ? - Ik ben het, Andre, van de artisjokken.
- Die heb ik niet nodig. - Wat heb jij ?
Moet ik soms naar Kiki ?
- Valt deze man u lastig ? - Nee, hoor. Kom straks maar terug.
Straks ? Ik heb maar een half uur.
Daar staat een vrachtwagen dubbel geparkeerd.
- Waarom doet u uw plicht niet ? - Dat is 'n goed idee.
- Hij vat z'n werk heel serieus op. - Ik doe m'n best.
- Ik zie u nog wel. - Dat zit er wel in.
- Zegt u 't maar. Een cognac ? - Ik drink nooit als ik dienst heb.
En ook niet als ik geen dienst heb. Geeft u me maar een glaasje water.
Zoekt u iets, agent ?
- Wat weet u van dat hotel ? - Casanova heeft daar in 1763 geslapen.
Dat bedoel ik niet. Er lopen net vier stelletjes naar binnen.
Op maandagavond is 't altijd rustig.
- Hebt u enig idee wat ze daar doen ? - Dat weet ik heel goed.
- Ze bedrijven de liefde. - Dat is illegaal.
Zo is 't nu gesteld met de wereld. Liefde is illegaal, maar haat niet.
Dat mag altijd, tegen wie dan ook.
Maar als je een beetje warmte zoekt, iemand om tegen aan te kruipen,
moet je dat als een misdadiger stiekem in 't donker doen.
- Dat is toch geen liefde. - U klinkt echt als een petit bourgeois.
Die zedeloosheid moet uitgeroeid worden.
Uw redenering is zowel verward als slecht voor de economie.
En ik weet waar ik het over heb.
Ik heb economie gegeven aan de Sorbonne.
Zes jaar, maar dat is 'n ander verhaal.
Beschaafde burgers moeten hier toch tegen beschermd worden ?
Neem 'n beschaafde getrouwde burger, die de hele dag kinderwagens verkoopt.
Hij wil 's avonds een beetje gezelschap.
Op de Rue Casanova ziet hij een meisje dat hem gezelschap biedt.
Hij geeft haar geld, dat ze aan haar vriend geeft,
en die geeft dat uit aan drank, manchetknopen en gokken.
Soms geeft hij zelfs een beetje geld aan een agent.
- Koopt hij ze om ? - Dat is nou juist zo mooi.
De agent koopt er 'n kinderwagen van de burger mee.
Zo blijft het geld in omloop. Iedereen rijk, iedereen gelukkig.
- Dat geloof ik niet. - Heel simpel.
Ik geloof niet dat agenten geld aannemen.
Niet allemaal.
De hogere functionarissen hebben 'n andere regeling met de meisjes.
Er is hier een agent die niet corrupt is.
Weet u het telefoonnummer van het politiebureau ?
Central 5288. Maar loop toch niet zo hard van stapel.
Drink uw glas water.
Met agent Patou. Stuur een politiebusje naar hotel Casanova.
Overtreding van sectie 34 van 't wetboek van strafrecht.
Bevuiling van het trottoir is 43. Het gaat hier om onzedelijk gedrag.
Daar gaat weer een stel. Ik doe een inval.
U vraagt om moeilijkheden.
Wie hier eerlijk is, kan net zo goed 'n kip tegen de wind in plukken.
Dan zit je straks met een mond vol veren.
Wees maar niet bang, ik weet wat ik doe.
Hebt u een brandalarm ?
Ja, daar achter u.
En hij werkt prima.
Waar is de brand ?
Hier.
O, wat heet.
Daar komt niets van in. U staat onder arrest.
Luister, allemaal. Het feest is afgelopen.
- Dames links, heren rechts. - Wat krijgen we nou ?
- Een inval. - Op maandag ? Het is toch om de vrijdag ?
Mag ik m'n kousen halen ?
- Betaal de helft, 't was niet mijn schuld. - Waar heeft ze 't over ?
Ik liet boven alleen even mijn waar zien.
Je moest je schamen dat je die arme hond zo laat schrikken.
Ze moesten hem bij je weghalen, je bent een slechte moeder.
Stilte.
U kunt gaan, maar u moet later getuigen. Hoe heet u ?
Jacques Casanova.
- En u ? - Andre Casanova.
En u ? Pierre Casanova ?
Nee, generaal Lafayette, met pensioen.
- Goed, nog een keer. - En hoe heet u ?
Ik ben agent... Zeg, wie doet de ondervraging ?
- Het is 'n schande, dit kost u uw baan. - Kop dicht.
- Weet u wel wie ik ben ? - Aha, een poging tot omkoping, hé ?
Iedereen achteruit. Kom maar dames, de bus in.
- Naar binnen. - Voorzichtig.
Pas op met die stok.
- Blijf van de handelswaar af. - Naar binnen.
Rustig aan jij.
Opschieten, naar binnen.
Vooruit maar. Even wachten.
- U mag niet roken in de bus. - Zeg, je bent De Gaulle niet.
- Naar binnen. - Wat moeten we nu doen ?
- De bijstand in ? - Het komt door die nieuwe flic.
Als ik hem vandaag of morgen in burger tegenkom...
Opschieten.
Van wie is deze ?
Agent, kunt u de rits even dichtdoen ?
Houdt u deze even vast.
Moet u ons echt meenemen naar het bureau ?
Vorige keer zijn we gelijk doorgereden naar de kust.
Wat 'n weekend. 18 meisjes en 3 agenten.
En ze waren lang niet zo mooi als u.
- Wilt u geen harem ? - Dan waant u zich 'n koning.
Koning Farouk.
Kijk, hij bloost.
- Hij is te jong. - Met 'n snor ziet hij er wat ouder uit.
Een verkeerde beweging en je gaat er aan.
Genoeg, meisjes. Laat hem met rust.
Hij kan wel voor zichzelf zorgen.
Weet je wat hij hiervoor deed ? Kinderen in de gaten houden.
Kinderen, blijf uit de struiken.
- Neem geen snoepjes van vreemden aan. - En geen doktertje spelen.
U hebt dit laten vallen.
- U bent de enige die aardig is. - Ze plagen u maar.
Het ging te ver. Sorry dat ik u gevangenzet.
Dat geeft niet. Kan ik mooi even uitrusten.
Ik lever 16 vrouwen af die verdacht worden van onzedelijk gedrag.
- En een poedel. - Hoeveel, 16 ?
Het is altijd rustig op maandag. Volgende keer beter.
- O, ja ? - Reken maar.
Maak u geen zorgen, wij geven haar wel te eten.
Fijn, maar niet van dat paardenvlees. Ze heeft nierstenen, weet u nog ?
- De commissaris wil je spreken. - Hoort u dat ? Hij wil mij spreken.
- Misschien krijgt u nog 'n medaille. - Toch niet op mijn eerste dag.
Daarheen.
Binnen.
Agent Patou meldt zich. U had me geroepen.
U bent dus de nieuwe kracht ?
Ik vroeg me af hoe u eruit zag.
- U hebt me al gezien. - O ja ?
- In hotel Casanova. - Wat deed ik daar dan ?
- Geen idee, maar ik deed 'n inval. - Wie had gezegd dat dat mocht ?
Ik ging op mijn eigen oordeel af. Het was een duidelijke overtreding van sectie 34.
Met u als getuige worden ze vast veroordeeld.
Kijk je uniform nou. Het is een schande.
Ze waren met z'n zestienen en boden verzet.
En ik ook.
Ik verloor m'n wapen, maar dat heb ik terug.
Neem je pet af als ik tegen je praat.
Cheri. Kom eens, dan doen we die natte kleren uit.
Ik help je wel.
En wie hebben we daar ?
Een glaasje water, zeker ?
Een cognac, om van de smaak van die veren af te komen.
- Geen dienst meer ? - Nooit meer.
- Ik ben ontslagen. - Je meent het.
Insubordinatie, aannemen van smeergeld en er was 'n knoop van m'n uniform af.
Ze hebben m'n medaille afgenomen en me op straat gezet.
Net zoals toen ik uit het leger werd gegooid. In Marrakech.
Ik was kolonel in het vreemdelingenlegioen.
Voor- of nadat je economie doceerde ?
Ertussenin was ik croupier in Monte Carlo, maar dat is 'n ander verhaal.
Nog maar een.
Wat ga je nu doen ?
Ik heb overal om 'n baan gevraagd, bij de douane, bij de vuilnisdienst,
maar als je oneervol ontslagen bent, mag je niet eens het riool schoonmaken.
Een jonge vent als jij moet niet bij de pakken neerzitten.
De wereld ligt voor je open. Kijk maar 's rond.
Dat is Jojo met de ene arm, hij kraakte altijd kluizen,
tot hij er een beetje te veel nitroglycerine in deed.
En Casablanca Charlie. Vijf jaar geleden liep hij binnen met gaten in zijn schoenen
en een zak vol vuile ansichtkaarten.
Of Hippolyte het rund, die zakken rolde op de markt.
Ze begonnen allemaal onderaan, maar hadden een helder doel voor ogen.
Nu werken ze niet meer. Hun meisjes doen het allemaal voor ze.
Ik ben niet geschikt voor 'n misdadig bestaan.
Onderschat jezelf toch niet altijd zo.
Ik kan wel zakkenrollen of een kluisje kraken,
maar ik ga niet in 'n pak rondhangen terwijl er 'n meisje op straat werkt.
Dat is weer zo petit bourgeois.
Het leven is een strijd. Niemand heeft het recht om dienst te weigeren.
- Sigaretten. - Een pakje Gitanes.
- Wat 'n weer, hé ? - Zoals gewoonlijk.
Juist vanmiddag heb ik haar een permanentje gegeven.
Zet maar op mijn rekening.
Mag ik je een goedkoop drankje aanbieden ?
Waarom ook niet ? Heb je geld voor een pepermuntthee ?
- Natuurlijk. - Komt er aan.
- Daar zijn we weer. - Kennen we elkaar al dan ?
Je herkent me zeker niet zonder uniform.
Natuurlijk, van vorige maand.
Je bent die matroos met Brigitte Bardot op je borst.
Nee, vanochtend. Ik heb je gearresteerd.
Natuurlijk. Het spijt me, ik onthou geen gezichten.
Hoe lang zat je vast op het bureau ?
- Een uurtje. - Ik stond veel sneller buiten.
Suiker ?
Hoe duur is dat hotel ?
- Hoezo ? - Ik zoek 'n kamer.
Ze rekenen per uur. Niemand logeert daar.
Als je bagage hebt, kom je er niet in.
Laat maar zien.
- Is dat alles ? - Met dit weer gebeurt er niets.
Zorg dan maar dat er iets gebeurt.
- Mag ik eerst even opdrogen ? - Opschieten, ik heb nog niets gewonnen.
Met dit weer deed ik altijd de ronde met twee paar sokken aan.
- En 'n lange onderbroek ? - Zeker.
En een krant onder m'n jas om m'n borst warm te houden.
Er is enorm veel concurrentie in mijn beroep.
Maar af en toe kan je binnen 's lekker plat gaan.
- Sorry. - Geeft niet.
Je moet niet zoveel roken.
- Bemoei je met je eigen zaken. - Het wordt je dood nog eens.
Ik heb veel vreemde verzoeken gehad, maar deze is nieuw.
Het gaat me niks aan, maar ik mag je gewoon graag.
In Dijon was ik verliefd op een meisje.
- En ik doe je aan haar denken. - Helemaal niet.
Maar zij rookte wel 60 sigaretten per dag en hoestte de hele tijd.
Wat doe je hier nog ? Naar buiten.
- U stoort ons. - We waren alleen aan het praten.
- Over roken. - Praat maar in je vrije tijd.
Ik raad u ten zeerste aan om de dame los te laten.
- Jij bent 't. - U hebt vijf seconden. Een,
twee, drie, vier... vijf.
Heel goed.
Naar buiten.
En geen smoesjes. Ik heb 100 frank nodig.
Pas op. Die hoed is nieuw.
Genoeg gehad ?
Nu ben ik kwaad.
Nu ben ik echt kwaad. En als ik kwaad ben, ben ik net een tijger.
Horen jullie dat ? Hij is een tijger.
Meiden. Er wordt gevochten.
Goed. Wie is de volgende ?
Wil je nog een pepermuntthee ?
Nee, dank je.
Zet alles maar op mijn rekening.
- Gaan we ? - Prima.
Ik ben hier een beetje uitgekeken.
- Waar gaan we heen ? - Naar mijn flat.
- Ik dacht dat je in het hotel woonde. - Daar werk ik alleen.
Schiet op, je wordt nat.
Stel je er niet al te veel van voor.
Nee, hoor.
- Ik heb geen tapijt, geen koelbox. - Een bank is genoeg.
Ook niet.
En ik moet nog gordijnen kopen.
Ze zijn het dak tegenover aan het maken, en ik slaap naakt.
Het wordt tijd dat ze er iets aan... Draag je helemaal niets ?
Alleen een slaapmasker.
Dan herkennen die werklui je toch niet.
Weet je wat ik heb ? Een elektrische deken.
Een cadeau van iemand van de Amerikaanse ambassade.
Dat is vast prettig als het niet zo warm is.
Maar hij doet het niet. De elektriciteit is anders daar.
- Dat is jammer. - Je zult het heus niet koud hebben.
Daar ben ik niet bang voor.
Wat leuk. Het is hier heel gezellig.
Het was vroeger het atelier van een schilder.
Die arme vent kwam om van de honger. Hij sneed zelfs z'n oor af.
- Van Gogh ? - Hij heette Schwartz, geloof ik.
Ik ben ook kunstenaar, geloof 't of niet.
- Dat geloof ik wel. - Zie je dit bed ?
Dat heb ik geschilderd.
Prachtig.
Het zag er vreselijk uit op de vlooienmarkt.
- Mag ik een krant lenen ? - Wil je dan lezen ?
Natuurlijk niet. Mag ik voor je kousen zorgen ?
Ja, hoor.
Je bent echt verlegen, hé ?
Ik, verlegen ?
Niet echt. Het komt door de manier waarop de wereld in elkaar zit.
Je kunt iemand haten waar en wanneer je maar wilt,
maar als je iemand mag, moet je dat stiekem in het donker doen.
Ik ben blij dat je me over dat meisje in Dijon met die hoest hebt verteld.
Ik dacht in het politiebusje dat je nog nooit van je leven...
Ze was de enige niet. Ik heb wel meer meisjes gehad.
- Hoeveel ? - In totaal ? Eens kijken...
Drie ?
Zoveel ook weer niet.
Hoe heet je ?
Nestor. Nestor Patou.
Doe er niet te lang over, Nestor Patou.
Nee, hoor.
Had jij geen slaapmasker ?
Je bent me er eentje.
Wat is er ? Wat doe je ?
Waar ben je ?
Waar ben je, Irma ?
Wat doe je nou helemaal daar ?
Het is vier uur 's middags.
- Kom terug naar bed. - Wat heb je ?
Ik denk dat ik verslaafd ben geraakt.
- Wat moet je ? - Ik wil met je praten.
Val dood.
Ik kom m'n kleren halen.
Wacht even.
Is dat het grote rund weer ?
Als jullie even alleen willen zijn...
Nee hoor, blijf maar hier.
Vangen.
Waar zijn m'n pakken, m'n zijden hemden en m'n sieraden ?
Dit had je toen je kwam, dus dit krijg je ook weer mee.
Kleine...
Wees blij dat ik die gouden tand niet terug wil.
- Ik kom boven om je arm te breken. - O, ja ?
Tijger.
Kom maar, tijger.
Moet m'n vriend je weer in elkaar slaan ?
Je hoort nog van me.
Blijf maar weg.
- Je kunt hem toch weer in elkaar slaan ? - Natuurlijk.
Ik vecht alleen niet graag met mensen die niet van mijn lengte zijn.
Hoe ben je eigenlijk bij zo'n figuur terechtgekomen ?
Je had de vorige moeten zien. Die was ook gemeen,
maar gaf ook nog 's mijn geld aan andere vrouwen uit.
Waarom moet je eigenlijk iemand hebben ?
We hebben allemaal iemand nodig.
Zo heeft Coquette mij nodig. Niemand wil een zwerfhond zijn.
Je moet bij iemand horen, ook al slaat hij je af en toe.
- Heb je geen familie ? - Nee.
Mijn moeder had heel veel succes. Ze werkte op dezelfde plek als ik nu.
Toen werd ze verliefd op iemand en hield ermee op.
- Wat romantisch. - Welnee, het is stom.
Ze gaf haar carrière op voor zo'n sukkel van de markt.
Hij sjouwde lappen vlees tot ie dood neerviel.
Toen was mama te oud voor het beroep. Ze ging op de vismarkt werken.
Maar ze is tenminste nooit met mijn vader getrouwd geweest.
Bedoel je dat je 'n onecht kind bent ?
Precies. Met zo'n achtergrond had het nooit wat kunnen worden met mij.
Je werk loopt goed, maar iemand als jij kan wel wat beters vinden.
Dit is niet zomaar werk, het is een beroep.
Zeker.
Iemand moet het toch doen, maar nu ik je beter ken...
Dat heb ik nou altijd. Laatst zei er ook een man
dat ik hier te goed voor was. Weet je wat hij is ?
- Begrafenisondernemer. Nou vraag ik je. - Wat vraag je me ?
Waarom willen negen van de tien kerels me bekeren ?
- Jij bent er toch niet ook zo een ? - Ik ? Nee, hoor.
Vroeger wel.
Petit bourgeois, maar dat is voorbij. Nu weet ik wel beter.
Ze vindt me niet zo aardig.
Sluit maar liever vriendschap als je hier wilt wonen.
- Hier wonen ? - Vind je dat geen leuk idee ?
Jawel, maar ik had geen idee dat jij dat idee had.
- Heb je meer niet bij je ? - M'n oude uniform en m'n toiletspullen.
Probeer 's een van de pakken in de kast.
Toe dan.
Trek dat gestreepte bruine pak 's aan. Dat droeg hij bijna nooit.
Dat vond hij te ouderwets.
De mouwen zijn wel een beetje...
Dat geeft niet. Er ligt een bruine hoed die erbij hoort.
- Waar is die verrekijker voor ? - Voor de renbaan.
Hij lijkt nogal sterk.
- Wat is er ? - De verkeerde kant.
- Moet ik me omdraaien ? - Nee, ik bedoel de verrekijker.
Ik wed dat niemand je ooit zo heeft gezien.
- Heus wel. - Door een verrekijker ?
Dat niet.
Ik dacht dat je knap was, maar dat is helemaal niet zo.
Je bent beeldschoon.
- Of jij of hij staat niet op scherp. - Zonder make-up lijk je net 14.
Toen ik 14 was, droeg ik make-up om 17 te lijken.
- Toen ik 17 was... - Laat maar zitten.
Dat wil ik liever niet horen.
- Hij staat me totaal niet. - Laat 'm dan maken.
Breng hem naar Maurice de kleermaker.
Goed, maar die hoed draag ik niet.
Maar het hoort allemaal bij elkaar.
Het pak, de hoed, de verrekijker. Als je naar de renbaan gaat.
Wie heeft daar nou tijd voor ? Ik moet een baan vinden.
- Waar heb je het over ? - Ik kan iets op de markt gaan doen.
Vrachtwagens lossen, of de kramen schoonmaken of...
Wat is er ?
Heb ik iets verkeerds gezegd ?
- Je wilt me voor schut zetten. - Hoezo ?
Wat voor figuur sla ik wel niet als ik je laat werken ?
Moet de rest soms denken dat ik mijn man niet kan onderhouden ?
Je moet er het best gekleed uitzien van allemaal.
Je zakken moeten uitpuilen van 't geld. Ik wil trots op je zijn.
Je begrijpt 't niet. Dit heb ik nog nooit voor iemand gevoeld...
Daarom zal ik voor jou veel harder werken dan voor alle anderen.
Jij bent.
Hé, tijger.
Ik heb geen zin meer. Speel maar met iemand anders.
- Geef me 'n drankje. - Cognac ? Pernod ? Calvados ?
Ja, en in die volgorde.
Zet die verdomde jukebox toch uit.
Wat is er nou ? Je zit gewoon op een goudmijn.
- Zet jezelf ook maar uit. - Ik zoek Irma.
- Die met dat hondje. - Die is er niet. Ga weg.
Ik ben overal al geweest.
Ik heb veel dames leren kennen, maar niemand haalt het bij die Irma.
- Donder op. - Wat moet je ?
Ik ken jou wel. Jij hebt 'n tatoeage van Brigitte Bardot op je borst.
Ben je niet wijs ?
- Ze kent zeker twee matrozen. - Behandel jij je klanten zo ?
Ik word gek van jaloezie.
Inderdaad. Een mac die verliefd wordt op z'n poule. Je bent haar agent.
Wil je dat jouw Pavlova soms alleen voor jou danst ?
Dat talent is een geschenk van God dat met het publiek gedeeld moet worden.
Nog een.
- Daar gaat het hondje. - Schiet op zeeman, roeien.
Wat een avond. Iedereen heeft er zin in.
Zo gaat 't altijd met volle maan. Geen tijd voor pauze.
- Hoe gaat 't, schat ? - Prima.
Niet waar. Hij is juist erg uit z'n humeur.
Daar weet ik wel wat op. Ik heb een cadeautje voor je.
- Een dasspeld. - Die heb ik niet nodig.
Wel. Mimi had er een voor Casablanca Charlie. Kijk, echte saffieren.
- Kom, we gaan. - Waarheen ?
- Naar huis. - Het is pas een uur.
Een pakje Gitanes. Ik werk tot vijf uur.
- Neem een avond vrij. - Gewoon zomaar verdwijnen ?
- En mijn vaste klanten laten zitten ? - Die kunnen de pot op.
Laten we ergens een weekje heen gaan.
Zo lang ? Waar moeten we dan van leven ? Dan verlies ik mijn werkplek.
- Ze heeft de beste plaats. - We zien elkaar nooit.
Je bent de hele nacht op en slaapt de hele dag.
Was monsieur Camembert er nog maar. Ken je die nog ?
- Nou en of, die smeet met geld. - Wie is monsieur Camembert ?
Zo noemden we hem. Hij verkocht kaas op de markt.
Hij kwam twee keer per week voor 500 frank bij me langs,
dus had ik geen andere klanten nodig. Ik had zoveel vrije tijd.
Ik zat op kookles, breide truien, speelde patience.
Het was zo'n aardige man.
- Wat is er met hem gebeurd ? - Z'n vrouw stierf, dus hij kwam niet meer.
We vonden het allemaal heel erg.
Meiden, daar komt weer een bus vol toeristen.
Irma, blijf hier.
Je bent lief. Geef me 'n kus.
Weet je, misschien heb je wel gelijk. Ik hou ermee op.
Echt waar ?
Dit is echt het laatste pakje dat ik rook, dat beloof ik.
We gaan al.
Tot straks.
Zeker Duitse toeristen. Korte leren broeken.
Hou je kop. Toeristen, zeelui, marktlui. Ik kan ze allemaal wel vermoorden.
- Hoor Jack the Ripper eens. - Wat moet ik nou doen ?
Als een rijke klant haar nou telkens 500 frank gaf, zou je dat dan prettiger vinden ?
Misschien was ik dan minder ongelukkig.
Monsieur Barnathan, de ganzenleverkoning ?
Die oude chagrijn met jicht ? Dat wil zij niet.
Monsieur Leonelli ? Die heeft zes restaurants en komt hier dagelijks.
- Die ken ik niet. - Een grote jonge vent, heel knap.
Dat wil ik weer niet.
En een van die Engelsen die hier af en toe komen ?
Je weet wel, Rolls-Royce, Oxford, de oude garde.
- Die zijn vrij onschuldig. - Dat is 't niet.
Niemand mag met haar naar bed, behalve ik.
Sentimentele sukkel.
Zeg kerel, l'addition graag.
Twee uiensoep en een fles wijn, 1 5 frank.
Uitmuntend, die uiensoep.
Als m'n zakken van rubber waren, nam ik 't mee naar Londen.
Een Engelsman ? Misschien is dat nog niet zo'n slecht idee.
Het is te proberen. Heren ?
kan je me 500 frank lenen ? Zo los ik dat op.
Jij geeft het geld aan mij, ik aan Irma, zij aan mij,
- en ik weer aan jou. Heel eenvoudig. - Wat zeg je nou ?
Snap je het niet ? Irma krijgt een rijke minnaar, en dat ben ik.
- Je bent gek. - Inderdaad.
Ik ben wanhopig, ik zie geen andere oplossing, je moet me helpen.
Nog maar een keer.
Het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan.
- Nee, door je neus. - Het Spaanse graan...
Laat je tanden zien.
Het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan.
- Je hebt het niet te pakken. - Nee ?
Een lord trapt er niet in, Irma misschien wel.
Ik heb alle Engelse films gezien die draaien.
- Zit stil, mylord. - Waar staat m'n kasteel ook alweer ?
- In Worcestershire ? - Dat is de saus. In Yorkshire.
- Was dat geen pudding ? - Meer kan ik niet doen. Eens kijken.
- Vilthoed, paraplu. - En de 500 frank ?
Die zijn van mij.
- Bedankt, oude maat. - Oude makker.
- Niet die kant op. Pak de lift. - De wat ?
Dat ding daar.
Zullen we dan maar ?
Dit is de ergste tegenslag voor de Britten sinds Duinkerken.
Ik was erbij. Ik werd als laatste geëvacueerd
Maar dat is een ander verhaal.
Dag, oompje. Op zoek naar vertier ?
- Zeker. - Ben ik uw type ?
Niet helemaal. Cheerio, oude maat.
- Hebt u de tijd ? - Jazeker, maar geen zin.
- Dat ziet er mooi uit. - Kan ik iets voor u doen ?
Nee, bedankt. Ik kijk alleen rond.
Pardon, is dat een miniatuur of een speeltje ?
Dat is geen speeltje, maar een echte hond.
- Ik heb ook een hond. - Een poedel ?
Nee. De hond van Baskervilles. Een prachtbeest.
- Jij ook, trouwens. - U bent vast een Brit.
Helemaal. Rolls-Royce, Oxford, de gouden garde.
Zeg 's, ben je al bezet ?
Zou je in dat geval...
- Zouden wij... ? - Waarom niet ?
- Hoe zei je dat je heette ? - Irma. Ze noemen me Irma la Douce.
Als je het niet erg vindt, zeg ik m'n naam liever niet.
- Prima. - Met mijn status moet ik discreet zijn.
- Zeg maar lord X. - U zegt 't maar.
Dat hoeft niet, lieve kind.
Wat is er ?
Ik wil alleen gezelschap,
een schouder om tegen aan te huilen, een glimlach om tegen aan te leunen.
Staat die X soms voor excentriek ?
Ik wil je wat vragen. Vind je me weerzinwekkend ?
Helemaal niet. U ziet er wel leuk uit voor een lord van uw leeftijd.
Dank je. Mijn vrouw vindt dat namelijk wel.
- Wat ? - Weerzinwekkend.
Ze kijkt me niet eens aan en is de hele tijd in de tuin bezig.
- Sterker nog, ze is met de tuinman bezig. - De tuinman ?
Laatst zag ik ze, vanuit het torentje van het kasteel.
Ze lagen samen in het bloembed en hij snoeide haar begonia's bij.
- Ze moesten zich schamen. - In het begin was het zo'n leuk huwelijk.
We speelden samen dubbel patience en halma.
Ik speel ook patience.
Jottem. Zullen we dat doen ?
Zou je dat willen ? Zullen we dan maar ?
Prima, als u maar betaalt.
Maak je geen zorgen. Jij speelt met rood, ik met blauw.
Ik had 's een man die alleen maar knikkers op de grond gooide
die ik dan met mijn tenen moest oprapen.
Wat vreemd.
- Ik heb nooit dubbel patience gespeeld. - We spelen gewoon op elkaars azen.
Het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan, weet je.
- Dat wist ik niet. - Zo is het wel.
Ik heb mijn vrouw leren kennen bij Spaans graan in een orkaan.
Ik was gelegen in Gibraltar.
- Is uw vrouw mooi ? - Zeker, en heel hartstochtelijk.
Ik kan het haar niet kwalijk nemen.
Sinds de oorlog ben ik niet meer helemaal mezelf.
- Wat is er met uw oog ? - Het netvlies is wat los gaan zitten.
In Navarone. Die verdomde kanonnen gingen steeds af.
Er zit een zilveren plaat in deze elleboog. Van het zinken van de Bismarck.
Ik heb een oog en een elleboog. Dat is niet erg.
Wat wel erg is...
- Ik praat er liever niet over. - Goed, dan niet.
Ik zat in een Japans kamp aan de rivier de Kwai.
Er vond een vrij gemene ontploffing plaats.
Die hele vervloekte brug viel boven op me.
Nadat ze me hadden opgegraven, stelde ik als man niets meer voor.
- U hebt nogal veel meegemaakt. - Echt iets voor een Engelsman.
Zoals Lawrence in Arabia, en Sherpa Tenzing die de Himalaya opging.
En dan nog de 600 cavaleristen.
India, je weet wel. Gunga Din.
Bengaalse lansiers.
Ik diende onder commandant Whitehead.
En dan had je nog de RAF en de BBC.
Duinkerken.
Maar dat is een ander verhaal.
- Heb je Irma gezien ? - Nee.
Ze vertrok om 1 2 uur en is nog niet terug.
- Zes uur. - Je had die vent moeten zien.
Een oude bok met een baard. Dat die de trap nog opgekomen is.
- Ik heb alweer gewonnen. - Nog een keer.
Nee, dank u.
Ik moet snel naar het vliegveld, wil ik m'n vliegtuig niet missen.
Het was leuk, het was weer eens iets anders.
Kijk eens.
- Wat bent u vrijgevig. - Nee, alleen stinkend rijk.
- Hoe vaak komt u in Parijs ? - Twee keer per week. Hoezo ?
Misschien kunnen we dit nog 's doen.
Dolgraag. Ik wilde net een of andere regeling voorstellen.
Dat zie ik wel zitten, en Nestor ook.
- Ja... Wie ? - De man met wie ik samenwoon.
Vindt hij 't niet erg dat je hier knikkers van vreemdelingen komt oprapen ?
Nee, waarom ? Zaken zijn zaken.
- Wat verstandig. - Hij wil alleen niet dat ik rook.
Ik probeer te kappen, maar makkelijk is anders.
Dan hou je echt van hem, zeker ?
- Zullen we dan maar ? - Waar is mijn andere schoen ?
Mijn andere schoen ?
Het spijt me, ik moet echt mijn vliegtuig halen,
anders springen mijn vrouw en de tuinman uit de band.
- Donderdag kom ik weer. - Ik zal er zijn.
Wat een geluk. Dat moet ik aan Nestor vertellen.
Wat heb je met mijn schoen gedaan ?
Kunt u dit aan de jongedame in kamer negen geven ?
God weet hoe die in mijn zak terecht is gekomen.
Oude bok.
- Hoe is 't gegaan ? - Je zou trots op me zijn geweest.
Ik leek Sir Laurence Oliver wel.
Je bedoelt Laurence Olivier. Let op je das.
- We hebben in de roos geschoten. - Waar heb je 't over ?
Hij heeft 'n kasteel en hij komt hier twee keer per week.
- Wie dan ? - Het is een Engelse lord.
Donderdag komt ie weer. Hij is rijk. Weet je wat ie heeft betaald ?
- Hoe weet ik dat nou ? - Doe maar 'n gok.
500 frank.
- Hier. - Nee maar.
500 frank ? Wat moest je doen ?
- Niets. - Ach, kom nou.
- Hij wou 'n spel spelen. - Wat voor spel ?
- Ik ben negen keer ingepakt. - Zie je wel ?
Hij speelde altijd met z'n vrouw, maar nu heeft ze iets met de tuinman.
Dat is inderdaad 500 franc.
Straks.
Tijger, kunnen we je even spreken ?
Natuurlijk. Zeg het eens.
Gefeliciteerd, het is je gelukt.
- Ik heb niets gedaan. - We hebben het erover gehad.
Je bent numero uno, dus we kiezen je tot voorzitter.
- Waarvan ? - Van onze plaatselijke BBMP.
De Beschermingsbond van macs in Parijs.
- Ik ? - Iedereen was voor.
Wat 'n eer. Maar er is vast wel iemand...
Aangenomen. Ik ben zo trots op je.
Champagne voor iedereen.
Gratis champagne.
Vive Nestor.
Ik ben zo gelukkig. Nu zullen we altijd met z'n drieën zijn.
Jij, ik en de lord.
500 francs per keer, twee keer per week. 1000 francs per 52,
dat wordt dan...
Schat, mag ik 100 frank ?
- Voor een haardroger. - Hier nog 100, voor gordijnen.
Wat ben je toch lief.
Ik vind gewoon dat de leiding eerlijk met de arbeiders moet omgaan.
Vooruit, Nestor. Le twist.
Handen thuis, Lolita. Hij doet de twist alleen met mij.
Kijk haar nou. Mevrouw de voorzitter.
Kom, dansen.
- Betaal je de champagne ? - Die heb ik niet besteld.
De voorzitter betaalt altijd als hij ingewijd wordt. 270 frank.
Negen flessen. Acht voor de groep, een voor haar.
- Heeft ze 'n fles op ? - Hoe denk je dat ze aan nierstenen komt ?
Dat ging snel.
En waar is m'n 500 frank ?
Dit werkt niet zoals we gedacht hadden.
Zoals jij dacht. Ik zei toch dat 't economisch niet klopte.
Je moet lord X 500 frank voorschieten als ie donderdag weer komt.
- Dat doe ik niet. - Hoe moet ik Irma dan betalen ?
Neem 'n hypotheek op je kasteel, rol 'n paar zakken of beroof 'n bank.
Ik heb de bank van m'n vader 's bestolen. Maar dat is 'n ander...
Kop dicht.
U zit in een lastig parket, hé mylord ?
Vooruit.
Goedemorgen, schat.
- Goedemorgen. - Heb ik je wakker gemaakt ?
Wat een prachtige dag.
Wat voel ik me verwend en lui.
Ik heb tot donderdag helemaal niets te doen.
- Wat is er dan ? - Dan komt lord X weer.
Weet je wat ? We rijden met een tandem het platteland in.
- Bomen, gras, frisse lucht. - Vandaag niet.
- Of we gaan roeien op het meer. - Volgende week misschien.
We kunnen ook gewoon de hele dag in bed blijven liggen.
Dat vind ik wel leuk.
- Wil je nu ontbijten of later ? - Veel later.
Ik heb een verrassing voor je.
- Ogen dicht. - Bedankt.
Ik zag dit gisteren liggen toen ik gordijnen ging kopen.
Ik ben dol op groen, dus ik heb 'm aangetrokken.
Ze vochten om naar me te kunnen kijken.
Dus ik moest 'm hebben.
Hou je ogen dicht. Je moet 'm in het licht zien.
Goed, kijk maar.
Vandaag niet, misschien volgende week ?
Goed.
Als je er zo over denkt.
- Lieve. - Ik was bang dat u niet meer kwam.
Ik had heel vies weer over het Kanaal. Heel mistig voor juli.
- Wat is er, lieve ? - U bent anders.
O ja ? Hoe dan ?
Zat dat lapje niet op uw andere oog ?
Inderdaad. Daarom was het zo mistig.
- Ik heb geoefend, ik kan 't nu veel beter. - Zullen we dan maar ?
Oude bok.
Hoe gaat 't thuis ? Met uw vrouw ?
- Nog hetzelfde. - En de tuinman ?
Ik heb hem eindelijk op heterdaad betrapt in de serre.
Ik heb ze eruit gegooid en heb een echtscheiding aangevraagd.
- Wat erg. - Vreselijk.
Zo'n goede tuinman vind ik nooit meer.
U bent vast eenzaam op 't kasteel.
Nou en of. Zeker 's nachts als ik alleen ben met de huisgeest
die in alle 96 kamers rondspookt.
- Hoeveel ? - Ik vergeet het landgoed,
het croquetveld en de forelkwekerij.
En de paarden. Ik fok dravers en hardlopers. In aparte stallen.
Er zijn zeker veel bomen, gras, en een beek.
En zwanen, pauwen en eenhoorns.
Dat is net iets voor Coquette. Ik wil met haar de stad uit.
- Ze drinkt namelijk. - Heus ?
Ik kom steeds lege flessen tegen onder het bed.
Ik zou jullie dolgraag uitnodigen,
maar je wilt vast je vriend vast niet achterlaten.
Ach, nee.
- Maar soms vraag ik me af... - Zit je iets dwars ?
Hij doet opeens zo anders. Zo onverschillig.
Hij is altijd moe en ziet me nauwelijks staan.
Daar is vast een reden voor.
Misschien heeft hij wel iemand anders.
Belachelijk. Waarom zou iemand met een meisje als jij...
Iemand moet 's een hartig woordje met hem spreken.
- Wilt u hem leren kennen ? - Wat ?
Hij wacht op me aan de overkant.
Ik moet echt naar het vliegveld.
Het duurt maar even. Dan drinken we samen iets.
Bedankt, maar toch maar niet. Zolang ik in scheiding lig,
moeten we niet samen gezien worden.
Ja, u moet oppassen. Laten we ook maar niet samen het hotel uitlopen.
Een uitstekend idee. Zullen we elkaar weer maandag treffen ?
Goed, hoor.
Toch zit dit me niet lekker.
Ik verdien dit geld niet echt.
- Ik doe eigenlijk niets voor u. - Wat een onzin.
Als ik je af en toe niet zag, zou ik door het plafond gaan.
- Hoewel jij je vast enorm verveelt. - Ik vind het juist leuk.
Je hebt me een heel gelukkig man gemaakt.
Of liever, halve man.
Dag, hoor.
Sta op, zuiplap.
Wat een kringen onder je ogen.
Als je zo doorgaat, moet je straks een facelift.
U bent die Engelse klant van Irma.
- Ik ken u niet, geloof ik. - Ik ben Hippolyte het rund.
Wat wilde u zeggen ?
Misschien wilt u iets nieuws, iets ongebruikelijks ?
- Een tweeling. - Om met z'n drieën te patiencen ? Nee.
Stilte.
Vooruit, het wordt laat.
Laten we stemmen.
Er wordt voorgesteld dat alle meisjes een dagloon per week
in ons pensioenfonds storten. Wie is er voor ?
Iedereen is voor.
Meiden, kom maar op.
- Daar ben ik, Nestor. - Dat was 'n zware vergadering.
- Alsjeblieft. - Dank je.
Jij ook bedankt.
- Wat doe je nou ? - Je heb net op 't pensioenfonds gestemd.
Dat is onderdeel van mijn programma.
Nu ik voorzitter ben, wil ik nieuwe regels invoeren.
- Hoe ging het met de Engelse lord ? - Prima. Ik vind hem steeds aardiger.
Gelukkig is die brug op hem gevallen, anders werd ik nog jaloers.
Een Pernod. Zij drinkt niets.
Hij gaat scheiden, dus dan kan hij me vaker opzoeken.
Vaker ? Waar moet hij het geld vandaan halen ?
Hij heeft dat grote landgoed.
De belasting is heel hoog in Engeland.
Sommige lords moeten bijbeunen om rond te komen.
Als hij drie keer per week langskomt, levert dat 1 500 frank op.
Dan kan ik een auto voor je kopen.
Een sportmodel. Die uitslover Kiki heeft 'n scooter voor haar man gekocht.
Wacht maar tot ze jou met open dak door de straat zien rijden.
- Ik koop ook zo'n petje voor je. - Wat doe je nou ?
Hij probeert de lippenstift eraf te halen.
- Waar komt dat vandaan ? - Goede vraag.
- Dat is van jou. - Precies.
Ik zat in het hotel met de Engelse lord.
Toch niet.
Ik zat in de vergadering, we waren aan het stemmen,
en een van de meisjes wilde me beïnvloeden.
- Dat moet 't zijn. - Welk meisje was dat precies ?
Kom tijger, laat zien wat je kunt.
Je hebt iets laten vallen.
Waar ?
Daar.
Toe meisjes, hou daarmee op.
Ik ben de voorzitter.
Zo is het genoeg. Maak het maar weer goed.
Dat doe je toch niet ?
Goedemorgen. Wil je ontbijt ? Verse croissants ?
- Nee, ze wordt zo wakker. - Wat zie je eruit.
- Je bent zeker vijf kilo kwijt. - Acht. Ik heb me net gewogen.
Dat kan ook niet anders met al dat laden en lossen, raam in raam uit,
baard op baard af. Je stort nog in.
Als ik haar maar van de straat hou.
Het is zwaar om zo 'n makkelijk leventje te leiden.
Irma, dat valt me nou toch wel tegen van je.
Je had beloofd dat je niet meer zou roken.
Heb je daar niks op te zeggen ?
Je vraagt je zeker af waar ik ben geweest ?
- Dat weet ik wel. - O ja ?
- Je bent met de jongens gaan stappen. - Dat klopt.
- Lieg niet. - Waar was ik dan ?
Je bent met Lolita uitgeweest.
Dat klopt. Ik wil naar bed, ik ben heel moe.
- Je bent elke nacht bij haar geweest. - Welnee.
Niet elke nacht. Soms heb ik bij Annie de amazone gezeten,
dan weer bij Mimi de Maumau, of bij de tweeling.
Ze willen allemaal voor mij komen werken.
Daarom wil ik mijn zaken uitbreiden.
Zaken zijn zaken. Vergeet niet dat ik hier numero uno ben.
Ik walg van je.
Wat wil je er aan doen ?
Hier ben je mee gekomen. Wegwezen.
Je gooit me er niet uit, want je bent gek op me.
- Laat los. - Je gaat zelfs een auto voor me kopen.
En een pet.
Ik wil er een met een wit riempje achter.
Dit kan je krijgen. Laat de anderen maar voor je werken. Dan verdien je niks meer.
Denk je dat jij numero uno bent ? Dat ben ik.
Vraag maar aan de eerste de beste man die je tegenkomt.
Wie dan ook.
Het spijt me.
We zitten in de zevende inning, er is twee man uit.
Deze wedstrijd wordt rechtstreeks uitge- zonden via de Amerikaanse legerradio.
Marichal staat al helemaal klaar. Hij slaat, en daar gaat ie.
Hij komt net eerder aan op het tweede honk dan de bal.
Daar ben je dan. Ik dacht al dat je niet kwam.
Ik wist niet dat 't zo laat was. Ik heb de hele dag op straat staan nadenken.
- Ik wil iets u met bespreken. - Prima.
Niet hier.
Ik wil niet dat Nestor erachter komt.
Laten we geen risico's nemen. Zullen naar je kantoor gaan ?
Vertel 's, wat is er zo belangrijk ?
- Meende u wat u de vorige keer zei ? - Zeker. Wat zei ik dan ?
Dat u me mee wilde nemen naar Engeland.
Als ik 't zei, meende ik het.
Jij zegt dat ik 't zei, dus ik moet 't gemeend hebben.
- Ik ben zover. - Wat ? En Nestor dan, of hoe heet ie ?
Nestor, Hippolyte, wie dan ook. Ze behandelen je toch allemaal even slecht.
- De schoften. - Als u wilt dat ik met u meega...
Dat is een lastig parket.
Als 't niet goed uitkomt, doen we het gewoon niet.
Welnee. Ik zou het enig vinden.
We hebben een vreselijk probleem met de bedienden, momenteel.
Het kasteel zit vol loodgieters, de gracht lekt.
Ik stel als man trouwens toch niets meer voor.
Weet u dat zeker ?
Daarom reis ik nu door naar Zurich. Ik ga nog lang niet terug naar Engeland.
Ik ga bij een Zwitserse specialist langs.
Dat is zonde van uw tijd. Die kunnen u niet helpen.
Ik kende 'n specialist die z'n klanten naar mij stuurde.
- Naar jou ? - De zware gevallen.
Ze dachten dat ze op waren, maar ze zaten alleen vast.
- Ze hadden alleen een zetje nodig. - Een zetje.
Geestelijk. Om hun verbeeldingskracht te stimuleren.
- Het speelt zich allemaal hier af. - Was dat maar zo.
Een patiënt was afgeschreven, tot ik over de Zuidzee vertelde.
De Zuidzee ? Wat een curieuze zet.
Het werkte wel.
- Ga liggen. - Neem me niet kwalijk ?
Ontspan u maar lekker.
Ogen dicht. Oog dicht, dan.
- Geen trucjes. - Echt niet.
U bent in Tahiti. Goed ?
Tahiti. Daar ben ik met kapitein Bligh geweest.
De muiterij op de Bounty.
Ga liggen.
Concentreer u.
Palmbomen wiegen in de wind.
De geur van rijpe papaja's.
Een blauwe lagune, wit zand, goudgebruinde meisjes.
Hebt u dat ?
Blauwe lagune, wit zand, goudgebruinde huid.
- Ze zijn beeldschoon, nietwaar ? - Nou en of.
Hoeveel ziet u er ?
14, om precies te zijn. Ze dragen hoelarokjes en kokosnoten.
- Niet waar. - O, nee ?
Ze dragen sarongs en hibiscusbloemen in hun haar.
Verdraaid, je hebt gelijk.
Nu doen ze hun sarong uit en wassen hem in de blauwe lagune.
Inderdaad. Ze...
Het heeft geen zin. Ik heb echt geen vaart of snelheid meer.
Ik lig gewoon stil.
Goed, vergeet Tahiti maar. Ga liggen.
- U bent in Bagdad. - Bagdad. Hoe kom ik daar nou ?
U bent in een bazaar.
U ziet een exotische vrouw met een sluier over haar gezicht.
Grote zwarte amandelogen.
Ze knipoogt naar u. U volgt haar.
Ze verdwijnt een paleis in.
Daar houden twee Nubische slaven de wacht, dus klimt u over de muur.
- Hoe hoog ? - Zo'n drie meter.
- Dat lukt me nooit. - U moet het proberen.
Ik probeer het. Er liggen glasscherven op de rand.
- Bent u erover ? - Net aan.
Nu bent u in de harem.
U ligt op zijden kussens.
Odalisken wuiven u koelte toe.
Ze geven u druiven te eten, en verven uw teennagels,
terwijl zij de dans van de zeven sluiers doet.
Ze doet de vierde sluier af,
de vijfde,
de zesde...
Je doet toch wel rustig, hé ?
Mylord.
Alles goed ?
Jawel, ik moet alleen wel alles op z'n plaats krijgen.
Uw vrouw moet gek geweest zijn.
Ze had u, en toch ging ze in de tuin rommelen ?
Wat aardig van je.
Hoe laat vertrekt 't vliegtuig naar Londen ?
Om acht uur.
Dan moet ik mijn koffers gaan pakken.
Ik kan je helaas niet meenemen naar mijn kasteel in Worcestershire.
- Waarom niet ? - Omdat...
.. ik geen kasteel in Worcestershire heb.
Natuurlijk niet, het ligt in Yorkshire.
Precies, maar wat ik wil zeggen...
Ik ben niet helemaal eerlijk tegen je geweest.
- O, nee ? - Bijvoorbeeld, wat ik zei over...
.. eenhoorns. Die zijn er niet.
Nou en ?
Ze speelt wel met de pauwen. En zit maar niet in over de bedienden.
Ik kook, ik breng u thee in de namiddag en ik brei truien voor u.
Over 20 minuten ben ik klaar.
Ik wacht op u in de bistro aan de overkant, Chez Moustache.
Bent u er nog ?
- Mylord ? - Ja, ik ben er.
Ik ben hier.
Ik kom zo. Naar de bistro.
En dan nog iets. Blijf uit de buurt van Nestor. Die is gevaarlijk.
Ze noemen hem niet voor niets tijger.
Dat is me een verrassing.
- Wat zal 't zijn, mylord ? - Praat niet over die schoft.
Weet je wat ze in die hotelkamer hebben gedaan ?
Hij kan er heus nog wat van.
Nu gaan ze er samen vandoor naar Engeland. Irma en de lord.
Ze is bezig haar koffers te pakken. Ze gaat bij me weg.
Ze gaat thee voor hem maken en truien breien in dat kasteel van hem.
- Je bent gek. - Dat laat ik niet zomaar toe.
Ik scheur hem aan stukken. Ik gooi hem in de Seine.
Er is geen lord.
- O, nee ? - Precies.
De oplichter. Hij heeft gelogen.
Wat bedoel je, hij ? Jij bent het.
Maar dat weet zij niet. En ze weet ook niet dat ik 't weet.
Maar ik weet wel dat ze hem liever heeft dan mij.
Zie je wel ? Ze wilde zijn geld niet eens aannemen.
- Drink toch wat. - Een van ons twee moet verdwijnen.
Lord X loopt nu de straat uit en verdwijnt voorgoed.
- Niemand zal hem ooit nog zien. - Ik wilde hem toch al niet zien.
- Haal je mijn kleren uit de kelder ? - Komt er aan.
Iemand moet tegen hem zeggen dat hij niet met al dat geld moet pronken.
- Straks wordt hij nog neergeslagen. - Zeg jij dat tegen hem ?
Ik ? Het gaat mij toch niet aan.
Ik zal je wel missen, mylord.
Hou je taai, oude kerel. Laat je niet kennen.
Nog maar een voor ik ga.
Jojo, heb je je gummiknuppel bij je ?
Nee, wil je anders een boksbeugel ?
Tot ziens, ellendeling van 'n mylord.
Jammer dat je gaat, maar c'est la vie.
Ik hoop dat je terugdrijft naar Engeland en dat de vissen je lever opeten.
Politie.
Hoe laat is het, Moustache ?
- Vijf over acht. - Loopt je horloge niet voor ?
Of degene met wie je afgesproken hebt, loopt achter.
Alsjeblieft. Morgen om deze tijd ren je achter pauwen op 't gazon aan.
- Waar ga je heen ? - Bij mijn tante langs.
Ze woont in Brussel. In België
Ze was concertpianiste, maar nu leidt ze 'n weeshuis.
Toe nou, je kunt wel iets beters verzinnen. Zit daar iemand ?
- Ja. - Koffie met melk en een croissant.
Heeft die tante soms een baard en een ooglapje en heet ze soms lord X ?
Die komt namelijk niet meer.
Moet dat schorem me lastigvallen ?
Je ziet van alles hier. Een poosje geleden zat hier een echte Engelse lord.
- Is hij hier geweest ? - Een uur geleden.
- Zei hij waar hij heen ging ? - Nee, helemaal niets.
Ik zag hem naar de rivier lopen.
Maar ik moest hier op hem wachten.
Misschien is hij 't vergeten. Of hij heeft zich bedacht.
Hij komt wel. Het is een heer.
Een heer ? Laat me niet lachen.
- Jij snapt niets van mannen. - Snap ik niets van mannen ?
Weet je waarom ? Omdat je er te veel hebt gehad.
- Bedankt. - Denk je alles over de liefde te weten ?
Je merkt 't niet als iemand van je houdt.
- Wie dan ? - Ik.
Ga weg. Jij houdt alleen van die 500 frank twee keer per week.
Wat moet ik doen om het te bewijzen ?
Nestor Patou, ik arresteer je wegens de moord op lord X.
- De moord op wie ? - Herken je deze kleren ?
Dat is zijn paraplu, zijn ooglapje en zijn patiencekaart.
- Waar is de lord ? - Op de bodem van de Seine.
Wat een onzin. Lord X bestaat niet.
Nee, omdat jij hem hebt vermoord.
Ik heb gezien dat hij hem in elkaar sloeg, z'n geld stal en hem in de rivier gooide.
Wacht even. Moustache, zeg het dan.
Ja, die is van de lord.
- Het was zo'n lieve man. - Het is het oude liedje.
Een politieman wordt een mac en eindigt als moordenaar.
- De zaak is al gesloten. - Maak hem maar weer open.
Moustache kan bewijzen...
Mijn cliënt zegt verder niets meer.
- Je cliënt ? - Ik heb rechten gestudeerd in Grenoble.
Ik was een topadvocaat, totdat ik geroyeerd werd.
- Maar dat is 'n ander verhaal. - De handboeien.
Wacht even. De verdachte mag met z'n advocaat praten.
Wat doe je nu ? Zeg toch gewoon de waarheid.
- Dan gaat alles mis. - Ik ben onschuldig.
De gevangenis zit vol onschuldige mensen.
Je kunt lord X niet vermoord hebben, want je bent lord X,
maar je was hem niet, je was een mac.
Maar je was geen mac, je werkte op de markt zodat je je meisje kon betalen.
Dat kon ook gratis, maar je werkte te hard
voor het geld van lord X, dat hij aan Irma gaf en zij aan jou.
Dat is de waarheid. Als de jury dat hoort, krijg je meteen 1 5 jaar.
- Wat moet ik nu doen ? - Niets. Laat het maar aan mij over.
Heren, mijn cliënt bekent.
- Is dat zo ? - O ja ?
Maar denk eens na over 't waarom.
Waarom vermoordt een mac zo'n goede klant ?
Voor 500 frank, terwijl hij dat twee keer per week krijgt ?
Dan slacht je de kip die de gouden eieren legt.
Of omdat ze samen weg zouden lopen ?
Omdat hij zijn inkomsten kwijtraakte ? Dat is net zo belachelijk.
Hij is de koning. Elk meisje had voor hem willen werken.
Dat klopt.
Er is nog maar een motief over. Jaloezie.
Hij was zo verliefd op Irma dat niemand anders haar aan mocht raken.
Ja commissaris, het oude liedje. Hij deed 't uit liefde.
Nestor, is dat waar ?
- Omdat je van me hield ? - Nu weet je het.
Ik maak iedereen af die aan je zit.
Ontroerend, toch.
Breng maar weg.
Nestor, ik hou van je. Ik wacht op je, hoe lang het ook duurt.
Je hoeft niet lang te wachten. Frankrijk is een beschaafd land.
Als de jury mijn betoog hoort,
over twee mensen in de goot die iets moois hebben, dan huilen en klappen ze,
dan dragen ze hem op hun schouders de rechtszaal uit.
Hé, Patou.
Je hebt bezoek.
O, ben jij 't.
Wees blij dat ik niet bij je kan komen.
- Zo praat je niet tegen je advocaat. - Je zou me zo vrij krijgen.
Ik zou de held zijn.
- Je kunt niet altijd winnen. - 1 5 jaar dwangarbeid, en waarvoor ?
Je had de doodstraf moeten krijgen. Dan had ik er levenslang van gemaakt,
en was je met Kerstmis vrij wegens goed gedrag.
Maar met 1 5 jaar zit je net overal tussenin.
Laat maar zitten. Hoe gaat het met Irma ?
Prima. Ik heb een souvenir voor je meegenomen.
Waarom komt ze niet meer langs ?
- Waarom hoor ik niets meer van haar ? - Ze wil niet dat je erachter komt.
Wat, werkt ze weer op straat ?
Nee, dat is voorbij. Ze werkt nog steeds op de vismarkt.
Wat is er dan met haar ?
- Ze krijgt er een bij. - Wie ?
Wie denk je ? Ze staat op springen. Ze krijgt een kind.
Een kind. Weet je het zeker ?
Het zou heel vreemd zijn als het iets anders was.
- Wanneer ? - Het kan elk moment komen.
Luister Moustache, ik moet hier weg. Ze heeft me nodig.
- Hier heb je nog een souvenir. - Nog meer kousen ?
En nog een.
- En nog een. - Ben je gek geworden ?
- En nog eentje. - Wat moet ik hier allemaal mee ?
Als je ze niet wilt, gooi je ze maar naar buiten. Maar bind ze eerst aan elkaar vast.
U mag hier niet parkeren.
Er is iets met de motor.
Wat doe jij hier ? Hoe ben je vrijgekomen ?
- Geef je hand. - Hebben ze je vrijgelaten ?
- Je bent ontsnapt. - Hou stil.
- Waarom ? Nu krijg je er vijf jaar bij. - Ik was al bang dat ie te groot was.
- Wat is dat ? - We gaan trouwen.
- Trouwen ? - Je wilt toch wel een wettig kind ?
- Ja, natuurlijk. - Hoe gaat het met hem ?
Hij is stout. Gisteren heeft ie Coquette uit m'n schoot getrapt.
Net zoals ik. Toen ik zes maanden was, kon ik zelf 'n schone luier omdoen.
- Ik kan niet met je trouwen. - Waarom niet ?
- Omdat ik van je hou. - En daarom kan je niet me trouwen ?
Precies. Want het is ons kind niet. Je bent de vader niet.
Wie dan wel ? Ik vermoord hem.
Dat heb je al gedaan. Lord X.
- Waarom denk je dat hij... - Een vrouw weet dat soort dingen.
Maar ik trouw toch met je.
Ik breng hem groot alsof hij mijn eigen kind was.
Ze hebben het huis omsingeld.
Ga door het keukenraam het dak op.
Nee, liever de kast in.
Daar kijken ze natuurlijk het eerst.
Doe open. Politie.
We weten dat hij er is.
Goed, waar is Nestor ?
Die zit toch in de gevangenis ? U kunt hem om de zondag opzoeken.
Grappig. Doorzoek het huis.
- Hier is hij niet. - Hier ook niet.
- Hieronder niet. - Hieronder ook niet.
Kom hier allemaal. We zoeken deze man.
- Geen spoor. - Niets.
Hij kan zich maar beter overgeven, anders zit hij voor de rest van leven vast.
We gaan.
- Wat is er ? - Niets.
Vooruit.
Hoorde je niet wat hij zei ? Wat ga je nu doen ?
Ten eerste moet ik de ring omwisselen.
We kunnen nu niet trouwen. Je moet je verbergen.
Welnee, we trouwen in de kerk met bruidsmeisjes en bloemen.
- Moustache regelt alles al. - Maar ze zullen je weer gevangenzetten.
- Ik ben zo bang dat ik je nooit meer zie. - Misschien gebeurt er wel een wonder.
- Daar geloof ik niet in. - O, nee ?
Toen ik je leerde kennen, werkte je op straat. Nu word je echtgenote en moeder.
Is dat geen wonder ?
Het heeft geen zin om hem bij Irma thuis te zoeken.
- Ze pakken hem heus nog wel. - Nee, hoor. Te slim.
Slimmer dan het hele politiekorps ?
Nee, maar ik wel. Ze hebben een meesterbrein tegenover zich.
Je hebt hem zeker op een boot naar Zuid-Amerika gezet.
- Raad nog maar 's. - Naar Hongkong ?
Hij is in de stad.
- Nee maar. - Gewoon slim nadenken.
Een misdadiger keert toch altijd terug naar de plek van de misdaad ?
Daar gaat de politie dus niet zoeken.
- Bedoel je dat hij onder dezelfde brug... - Precies, de Pont Royal.
Als je hier ook maar met iemand over praat...
Ik, een collega verklikken ? Dat doe je niet in de onderwereld.
Hallo ? Verbind me door met commissaris Lefevre.
Zeg maar dat ik een collega wil verklikken.
- Jij, daar. - Neem me niet kwalijk.
- Jij was toch vermoord ? - Weet u dat zeker ?
- Dat heb ik zelf gezien. - Wat rot dat ik je moet teleurstellen.
Maar op een hoofdpijntje na, voel ik me kwieker dan ooit.
We hebben de rivier de laatste negen maanden gedregd. Waar zat u ?
Dat is een goede vraag. Eens even nadenken. Geen idee.
Het klimaat was nogal nat, maar het vissen ging uitstekend.
Alles is nu vast naar behoren opgelost. Bedankt en tot ziens.
Gaat het ?
Nu komen de weeën om de twee minuten.
Nog even volhouden.
Waar is de bruidegom ?
Wees niet bang. In het ergste geval trouw ik wel met je.
- Je ziet er prachtig uit. - Straks.
Nestor, neemt gij Irma tot uw wettige echtgenote
volgens de rite van onze heilige kerk ?
Ja.
Irma, neemt gij Nestor tot uw wettige echtgenoot
volgens de rite van onze heilige kerk ?
Ja.
Met deze ring trouw ik met je.
En beloof ik je trouw.
Wacht even, Patou.
Ik wil je feliciteren. Heel ontroerend.
- Wat leuk dat u gekomen bent. - We houden 'n receptie voor je.
- Op 't politiebureau. - M'n vrouw staat op 't punt...
Het was allemaal bedrog. Ik ga dat uitzoeken.
- U kunt me hier niet arresteren. - Dat doe ik ook niet.
Kom terug bij de politie en werk mee aan deze zaak.
Terug bij de politie ? Graag.
Alleen als ik weer op de kinderen mag passen.
Met al die pinda's en snoepjes ?
Ik ben dol op kinderen. Ik krijg er zo zelf een.
Dat is nu dus gebeurd.
Een meisje. De soepelste bevalling die ik ooit heb gehad.
Wat is ze mooi. Heb jij de bevalling gedaan ?
Waarom niet ? Ik was hoofdverloskundige in equatoriaal Afrika, bij Dr. Schweitzer.
- Nemen ze je niet mee ? - Nee, ik ben weer agent Patou.
- Hoezo ? - Dat vertel ik nog wel.
Ik wil haar vasthouden.
Wat zal het leuk zijn om haar op te voeden.
Ik laat haar mousselinen jurkjes en schortjes dragen.
En ik geef haar groene kousen en een hondje.
O, nee. Geen groene kousen. Geen hondje.
Maar dat is een ander verhaal.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Nutcracker